Поговор кон „Лева комора“ од Оливера Николова

Владимир Јанковски: „Лева комора“ е книга за опачината на појавите и нештата. За личните погледи, перцепции, доживувања и светови кои остануваат во заклучената соба на интимата. За тивката потреба да не се каже. Книга за деконструкцијата на надворешната реалност составена од согласувања и хармонии. За деструкцијата на лагите од кои многу често е изградено нашето секојдневие. Книга за женскиот крик. Често тивок и безгласен, а сепак крик.

Поговор кон романот „Куклите на Росица“ од Оливера Николова

Елизабета Баковска: „Куклите на Росица“ е еден од ретките македонски национално-историографски романи напишани од жена. Наспроти Оливера Николова, за ваквите (речиси романтичарски) национално-историски теми има пишувано цела една плејада македонски класици, како Петре М. Андреевски, Коле Чашуле, Стале Попов, Ѓорѓи Абаџиев… „Куклите на Росица“ е комплексен приказ на бурни и често сè уште недоволно разјаснети (или постојано проблематизирани) случувања поврзани со создавањето на македонскиот национален идентитет.

Поговор кон романот „Тромбот“ на Оливера Николова

Владимир Мартиновски: „Читајќи го исклучително слоевитиот и возбудлив роман Тромбот од Оливера Николова (првообјавен во 1997 година), многупати ни се наметнува древната идеја дека човекот е пред сè „суштество што (се) игра“. Но, за какви сè игри станува збор во овој роман? На прва топка, некој ќе рече – па лесно е, за фудбал! Така, секако, нема да се утне правецот, бидејќи фудбалот е играта околу која се плетат клучните интриги во приказните од кои е сочинет романот, но одговорот, се чини, би бил недоволен и несеопфатен.“

Конкурс на САНО: „Јас сум пријател на децата во болница“ – есеј од Ана Кристина Стамкова (прво место)

Животот е низа на добри и лоши моменти. Тркало што постојано се врти. Во моментот кога ќе помислиш дека си на чекор до целта, наидуваш на пречка што ќе те врати два чекора назад. Но, да живееш значи да се бориш. Да се бориш со сите тешкотии и проблеми и да стоиш исправено пред предизвиците…

„Уметноста на создавање спомени“ од Мајк Викинг: Дури и најбледото мастило е подобро од најдобрата меморија

„Како да создавате и како да помните среќни моменти.“ Некои денови поминуваат покрај нас без да остават трага, а некои среќни моменти остануваат со нас засекогаш. Нашите животи не се деновите што поминале, туку деновите што ќе ги паметиме засекогаш. Работа на Мајк Викинг, авторот на оваа книга (и на меѓународниот бестселер „Мала книга за…

„Веќе не сум истиот“ е приказна за сите нас…

Ова е приказна за себеспознавањето и за себеотуѓувањето. За тоа колку лесно или тешко се самозапознаваме и за тоа колку лесно или, пак, тешко се самоотуѓуваме и со колкава леснотија го прифаќаме сето тоа свесни или несвесни што нè чека таму зад аголот, што со години и години мечтаеме да го откриеме, а сепак тешко…

Со извадок од романот „Пустина“ од Ѓорѓи Абаџиев го одбележуваме втори август, Денот на Републиката

На втори август го одбележуваме Денот на Републиката – Илинден, голем државен празник, кој има посебно значење за историјата на македонскиот народ. На овој датум во 1903 година започнало Илинденското востание, а во 1944 година е одржано Првото заседание на АСНОМ. На овој ден православните граѓани го слават и верскиот празник „Свети Илија“(Илинден). Со извадок…

Извадок од романот „Брезите што шумеа крај Темза“ од Катерина Серафимовска

„Брезите што шумеа крај Темза“ е најновиот роман на авторката Катерина Серафимовска, во издание на „Арс Либрис“, дел од „Арс Ламина – публикации“. Серафимовска (1972) веќе три децении е присутна на македонската книжевна сцена. Член е на ДПМ од 2001 година и е автор на десет објавени книги, меѓу кои и романите: „Забранет поглед“ (1999);…

Извадок од романот „Лулу“ од Јана Мишо

Писателката Јана Мишо неодамна го објави својот нов роман „Лулу“, кој е насловен по главниот лик. Авторката вели дела го одбрала името сосема случајно, а потоа дознала дека дефиницијата на зборот „лулу“ е „исклучителен пример за личност или предмет“, што се покажа како интересна коинциденција. Мишо зад себе ги има и романите за возрасни „Анаис…

Извадок од книгата за деца „Биди среќна ѕвездичка“ од Радмила Костова-Мила

Биди крал или кралица на сопствениот живот Виктор и Леона биле на далечно патување и еден ден се нашле во една шума во која виделе една лисица која изгледала целосно здрава, но не се поместувала од местото. Се чуделе како таа наоѓа храна и како преживува. По извесно време забележале дека кон лисицата се приближува…

Извадок од книгата „Девет ‒ роман во илустрирани приказни“ од Славимир Футро

Лубеница Двапати се родив. Не се сеќавам на своето второ раѓање. Имам девет години. Насекаде околу мене е бесконечна темнина. Не чувствувам ништо, само лебдам. Не знам што е горе, а што е долу. Ништо не се гледа, не се слуша, ниту, пак, што било мириса. Немам воздух. Мора да излезам оттука како знам и…

Извадок од книгата „Солунска 28“ (втор дел) од д-р Неле Карајлиќ

ПРВО ПОГЛАВЈЕ коешто претставува едно крајно необично утро Миќо многу ја сакаше музиката. И музиката го сакаше него. И тоа не само онаа музика што сите умеат да ја слушнат. Музиката на пијаното или на виолината, гитарата или некој друг инструмент. Музиката толку многу го сакаше Миќо, што му се прикажуваше во сè што слушаше.…

Извадок од книгата „Миа во Амстердам“ (Јас сум Миа #2) од Јана Мишо

„Не одам.“ „Како мислиш, не одиш?“ „Така, не одам.“ Мајка ми ја спушти главата на воланот и длабоко издиша. Ама, што да ѝ правам. Не можев да одам и точка. Што ќе правам без Марко во Амстердам?! „Миа…“ почна мајка ми со тон што ми кажуваше дека сум ѝ преку глава. „Знам дека си свој…

Извадок од книгата „Тошо Малерот: монологија“ од Васко Тодоров (Пеглање)

Ја батка, да ти кажам најискрено, никад не сум се потресуел за ефтина струја, осим у ситуација коа трeба да се пегла! А зашо баш тогаш?! Коа се пегла, батка, се троши највише енергија и ради тоа ја увек пеглам навечер после дванајс, обично коа ќе си легнат моите! Ја батка, не сум као некои…

Извадок од книгата „Храбри наместо совршени“ од Решма Саџани

Слатки и мили Шеснаесетгодишната Ерика е блескава ѕвезда. Ќерка на двајца еминентни професори, таа е потпретседателка во својот клас со беспрекорен просек на оцени. Нејзиното свидетелство е препла­вено со пофалби од наставничките за нејзината трудољубивост и за радоста што таа е дел од нивниот клас. Таа волонтира два­пати месечно во локалната болница. На крајот од…